Laura Palmer in her eigth life

Nu mijn appartement is opgeruimd door de kuisvrouwen Sien en Maria, kan ik de hoofd- van de bijzaken beter scheiden, ben ik gestoten op een aantal gedichten die ik in het verleden heb geschreven. Uiteraard zitten daar echte misbaksels tussen maar toch een paar gedichten die mijn aandacht vasthielden De clochard (1990) De regen kon zijn eenzaamheid niet doen wegvloeien De koude had zijn tranen reeds jaren doen bevriezen Vele seizoenen had hij doorstaan op zijn gelaat was het herfst Zijn thuis is een kartonnen doos Welcome home-mat is er niet bij Men mijdt hem omdat hij vuil is en stinkt naar de alcohol men vergeet dat ook hij een mens is Eens wordt het winter zacht en wit en oh zo koud maar de trap naar een beter bestaan beter dan een liefdeloos leven de kans op een beter leven na de dood

In deze blog staat een gedicht dat ik geschreven heb voor de wedstrijd van Creatief Schrijven. Vorige week kreeg ik te horen dat mijn gedicht wordt opgenomen in het eerste deel van een bundel liefdesbrieven. Toch alweer een kleine overwinning op de weg naar de roem. Roem zeg ik hier met een tikkeltje ironie want is het wel roem dat ik zoek? Ik zoek het geluk. Wat is het geluk? Het geluk is te weten wat je wilt met je leven (dat weet ik maar al te goed) en dat ook kunnen uitvoeren naar behoren. In dat laatste geval schort er nog iets aan de zaak. Of zoals Jane Austen zei: een riant kapitaal kan een bron van geluk zijn. Het hoeft zelfs geen riant bedrag te zijn maar gewoon al het gegeven dat ik mijn schulden zou kwijt zijn, dat zou me geweldig helpen. Gisteren was ik weer even terneergeslagen want ik kreeg een herinneringsbrief van Gedis, waar ik een afbetalingsplan heb. Omdat ik volgens hen dat plan niet strikt gevolgd heb, krijg ik twee herinneringen, één per gewone post en één per aan...