tribute to my granduncle part 1: allengie guti te
Dat waren de woorden die mijn dierbare grootnonkel sprak toen hij al de gezegende leeftijd van 100 had bereikt.
Het is Congolees voor:
hij wil niet meer.
Mijn grootoom heette Vital, Jean-Baptist Vital de Hertog. hij zei steeds:
"aan de universiteit waar ik studeerde sprak men Frans en daar was het Jean-Baptist"
Hij sprak het bijna uit op fluisterende toon, alsof het om een spannend geheim ging.
Terwijl glimlachte hij nog enkele tanden bloot. Het gaf hem een kinderlijke vreugde,
een beetje kwajongensachtig. Ik heb mijn grootoom nooit als een oude man gezien.
Toen ik klein was, hoorde ik het verhaal dat hij 'in de Congo' had gezeten.
Hij had zelfs slangen onder zijn bed gevonden. Ik voelde me als kind erg verwant met deze statige man die 2 keer per jaar vanuit Overijse kwam afgezakt naar die belachelijke bekrompen boerengemeente waar ik woonde.
Altijd heb ik het gevoel gehad dat ik niet paste tussen 'dat volk'
Hoe hooghartig klinkt het a...