de werken: ik nies me erdoor heen? (deel 1)
Antwerpen is een bouwwerf, dat is geweten. De leien komen stilaan op hun plooien. De puntige daken van het Justitiepaleis zijn te bewonderen vanaf het museum. In felle zon schitteren ze even mooi als het dak van het Guggenheimmuseum van Bilbao. Van vorm lijkne ze op de dakpunten van het Opera House in Sydney (wat niet verwonderlijk is aangezien het om dezelfde architect gaat). Eén van de, uiteraard hebben we als wereldstad in spé (sorry maar daar lach ik mee) buitenlandse architecten nodig voor de opsmukking en/of de evolutie van ons patrimonium.
Antwerpen wil zich profileren als een grootstad. Waar een paar jaar geleden nog werd geklaagd over de leegloop van het centrum, kan er nu gedebatteerd worden over een toestroom aan inwoners. De hamvraag hierbij is: waarom worden er zo weinig krotten opgeknapt?
Het begon vier maanden geleden. Ik geloofde mijn ogen niet. Ik weigerde gehoor te geven aan
het 'rakketakketak'. Ik kijk uit mijn raam naar rechts en ik zie dat de prachtige g...